Yüzünü serip yere akarken bu ırmaklar,
Gezerken bu toprağın yüzlerini tırmıklar.
Ayrılırken kendini doğuran anasından,
Savurur yere vurur dağların yamasından.
Boşaltırken karnını koskocaman bir dağın,
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Ama sen varlığınla fukaranın aşısın.
Sen, Yeşilırmak! Şanlı Amasya’mın yaşısın.
Kutlarım kaleminizi sn Celep yüreğiniz hiç susmasın sevgiyle
Özlemiştim yeşil ırmağımızı.Sayenizde hasret giderdik bir nevi.Kaleminiz daim olsun.Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta