Yeşilim Benim Şiiri - Kerim Er

Gözlerinin en derin kuytularında
ellerinin kar tanesi beyazında
bulutların son sevdasında
tebessümü, gönlümü kaplayan yeşilim

yaz akşamlarında denizdeki mehtabım
mahzenlerde öleyazdı hicranım
nurunla nur doldu zamanım
tükenmeyen bitmeyen diyarım benim

sensiz geçen ayları, yılları neyleyim
kor düşen yüreğimdeki izi sileyim
cerrahların gönlündeki yarayı bileyim
tedavim dermanım yoldaşım benim

yıldırımlar, ömrünü verecek bu hâle
gök, yıldızlarını dökecek üstümüze
karanfiller, beyaza dönüşecek gülhanede
sevdiğim, kırmızım, kördüğümüm benim

kalbimizin son durağına yaklaşıyor ayım
emirganda baharın neşesi erguvanım
yıldızda köşkün şûlesini seyre dalan mihribanım
izniğim, gölcüğüm, istanbulum benim

sevgimizin kökleri asırlara dayanır
"Aşığa bağdat sorulur mu" diye
sessiz bir şarkı olur, zihnimizde mırıldanır
anladım masallar, gerçekte de yaşanır
antalya'm, güneşim, papatyam benim