Şehrin kenarında yeşile dokundum,
Korna sesleri bölüyordu cıvıltıları.
Şehir giydirmeye çalışıyordu kendini
Çıplak kalan yerlerine.
Ben okşuyordum çimenleri, yaprakları
Arabalar geçerken önümden.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




guzel bır sıır yuregınıze sağlık..
bu güzelim paylaşımd
harikanın üstünde anlatımıyla
okuyucusunu yormayan
değerli bir eser olmuş
yazan elleri kutlarım
Merhaba şiirlerinizin daha fazla kişiye iletilmesini istiyorsanız. Lütfen sizde SadeBirSevgi sayfasına girip sağ üst kısımdaki mesaj kısmından bize ulaşınız.
Saygılarımızla
facebook.com/sadebirsevgi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta