Biz ağaçta yaprakken yeşildik!
Ne zaman ki koptuk,
bize hayat veren gövdemizden,
düştük,
kuruduk,
renk değiştirdik...
İşte o zaman öldük.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ağacın yaprağı etrafını sevgi ile sayeler
Mutluluğu paylaşmaktır meyveler
Ağcı yaşatan sürgünü, şıvgını
Delicesine sevdalıdır köküne
Bu sebeple kandır ana baba, gelin alp
Renk kattın kardeşim
Günesin parlasın
Selamlar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta