Yeşil Eriğim Eflalim Şiiri - Ferit Çalış

Yeşil Eriğiimm… içine hapsolmuş çekirdeğinim senin.. hapiste günler ağır geçer diyorlar. Olsun.. olsun.. olsun be. Ben vazgeçtim hürriyetimden yeter ki yetim bir çocuk gibi bırakma yüreğimi gülüm. Zira sensiz bu can bir yüktür yüreğime… kaldır öpülesi alnını ve bak bana. Karım, kızım, yoldaşııımmm... ulan bir tek gözlerim değişmemiş sana.. gelip geçmenin hüznü olabilir yüzümde. Ama gözlerim değişmemiş sana.. benim en büyük kudretim, senin olduğum ülkemde.. türkiyemde olduğunu bilmektir. Hatta şuan ıslak geceliğinle balkondasın.. dokunmaya çalışıyorum ince parmaklı ellerine, yoroz değil kararan.. yoroz değil. Faroz hiç değil. Yüzümde ayrılmanın kederi var bu akşam… biraz da ferit’im yaşlandık demenin hüznü var.. ama sen bakma insanlara kaldır öpülesi alnını ve bak bana. Ulan bir tek gözlerim değişmemiş sana. Atakum sahillerinde sıtmalı hayvanlar gibi aşkından titrediğim eflal’imm… Aylar sonra rastlaştığımızda bana yaşlandık dedin.. bozulmadım. Ama ferit’im yaşlandık dedin.. 8 Ay bu çümleyi mi bekledim gülüm. Yaşlanmak etin sarkması değil.. saçın beyazlaması… alnımızın kırışması hiç değil.. ne vırr! Bu akşam gel buna başka bir anlam bulalım eflal’immm.. Yaşlanmak aşktan korkmaktır, yaşlanmak ölümden korkmaktır, yaşlanmak kendinden başka kimseyi sevmemektir… mesela. Kaldır öpülesi alnını ve bak bana.. karım, kızım, yoldaşımmm… bir tek gözlerim değişmemiş sanaa…. Bir tek gözlerimmm!!!