uzundur el yordamıyla aradığım ve anlayıp
aşmayı umduğum hakikat: şehir mezarlığında yerde
yatıyor işte yüzükoyun. kopmuş kızıl kıyamet sessiz
kutlamada. gerilmiş sinirler aklıselimin önüne geçtiği
korku döngüde. yerini gösteremem ütopyanın
haritada arsızca arasam da. hiç var olmamış biriymişçesine
bakarım. ateş püskürürcesine. kurbanları yoksullarından çıkar
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta