Bırak sarsın bendimi
Cennetlerin beyaz kuşağı
Ne idim hiç bilemedim
Bırak dindireyim şu sancımı
Yan gelip yatmayan acılarımı
Bir kurt gibi içimi kemiren
Beni eriten kahrımı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bırak ve bu son bırakışın olsun..
Emeğine yüreğine sağlık şairem.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta