yalnızlığın en zengini1957
bu ulu çam bile
kollarını açıp gökyüzüne
bir dilek tutuyorsa
sahilin dibinde
denizin kıyısında
şu dört sandalyeli
masanın sahibi ben
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta