“Göğe bakmalara karşı” gökyüzü kapatmış kepenklerini;
Maviler satılmış grilere…
Yok yere!
Boş yere!
Şairim kemiklerin sızlamaz mı, yattığın yerde?..
Aşk nerede?
Mahşeri kalabalıkların militarist nefretine bulaşmış kızıllıklar…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta