Yeniden Milat Şiiri - Efsun Bkr

Kırık bir daldı zaman, rüzgârda savrulan,
Suskun bir vedanın gölgesinde hapsolmuşken her yan,
Gözlerin değdi gözlerime, bitti o uzun kış,
Bak, ellerimizde başladı en taze uyanış.

Yeniden nefes almakmış meğer seninle yürümek, Solmuş bir bahçeye can suyu olup geri dönmek.
Dudaklarımda pas tutan o eski tebessüm,
Varlığınla çiçeklendi, dağıldı bütün hüzün.

Güneş sanki ilk kez doğuyor tenimizde,
Eski yaralar şifa buldu tek bir sözümüzde.
Biz ki ayrılığın külünden, aşkla harlanıp koptuk,
Birbirimizin varlığında, bugün yeniden doğduk.

Artık ne dün var ne de o dilsiz sızılar,
Alnımıza yazılmış en parlak gökyüzü var.
Tut bırakma elimi, bu huzur son kalemiz olsun,
Dünya dursun, sadece kalplerimiz konuşsun.