Yeniden
Tam yanlızlığın terkisine oturmuşken
Ve sürüyorken atlarımızı karanlığın
en kuytu yerine
Peşimize düştünüz neden?
Yırtıp örtüsünü kaldırmasaydınız keşke
yolumuzu tam da yarılamışken
Apansız bırakıp elleri boşlukta
Bu defa yalın ilerliyoruz
kaldığız yerden
Aynı boş aydınlığa yeniden
Kayıt Tarihi : 15.7.2005 17:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!