Yeniden Şiiri - Anka

Hayatımı üzerine kurduğum taşlar
bir gün elimden alındı.
kimdi suçlu?
ben mi yoksa; o mu?

önce kendimi suçladım.
sonra onu.
sonra bu hayatı...
Acı gerçek bir şimşek gibi çaktı zihnimde...
Yaptığım seçimlerin ödettiği bedeldi bu...
bu zaten olacaktı; oldu...
bu kadar acıtacağını bilseydim seçer miydim?
ısrar eder miydim?
olmayacağını bile bile.
taşları kendim yanlış yerlere koymuşum anladım;
yüzleşmek zormuş insanın kendisiyle.
şimdi tekrar o taşları aldım elime..
umutla yerleştiriyorum..
keşkelere müsade etmeden...
kendimden vazgeçmeden...