Yelda
Ah Yelda, bir gönül pınarının berrak suları gibi gel, gel yeter ki, yüreğimin sancısı olsan da farketmez...
Bir gönül bahçesinin rengarenk çiçekleri gibi gel, gel yeter ki, solgunluğum olsan da farketmez...
Bir kırık sazın vuslata hasret nağmeleri gibi gel, gel yeter ki, küskünlüğüm olsa da farketmez..
Ya da ne bileyim, esatirin ve efsanenin yaratıp, yüreğine aşk yazdığı Tamara gibi gel, gel yeter ki, binlerce yıl beklediğim hasret canıma yetse de farketmez...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta