Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Lakin nevar ki, sonu da onlara benzedi;
Umutsuzlukta, ümitsizce kaybedenlerin kayboluşunda,
O Beyoğlu’nun karanlık kalabalığında bulamadım seni… ........keybedişlere gelmiş dizeler ancak yürek dolusu sevgileri dokumuş şiiriniz saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta