Biz yedi kardeştik.
Yedi çocuk. Yedi küçük
Yedi yetim. Yedi yoksul.
Yedi kimsesiz.Yedi teyzesiz.
Yedi amcasız. Yedi akrabasız.
Biz yedi kardeştik.
Birbirimizi büyütüp, yetiştirdik.
Bir kaderi yedimiz paylaştık.
Ağladık güldük oynadık sevdik
Küstük kavga da ettik
Aptallık da, hata da ettik.
Her birimiz küçücüktük ama
Bir yerde büyüklerden daha büyüktük.
Ardında da durduk birbirimizin
Hayatta kalma mücadelemizde de birdik.
Bölünmeyi ayrılmayı hiç düşünmedik
Düşlerimizde de birdik.
Zorlukları yoklukları çileyi beraber bölüşen Kaderdaştık biz.
Cennetlik annenin babanın o yedi biriciğiydik.
Biz yedi yetim kardeştik.
Sonra adı konulmayan kayıplarla
Her ne kadar ayaklarımız
Yere sağlam bassa da, beş kardeşe düştük.
Sonra da beş öksüz kardeş olduk.
Yani anası babası ölenin adı var da
Ablası kardeşi ölenin adı yok işte
O yüzden tam anlamadık ne olduğumuzu.
Anladığımız artık biz beş kardeştik.
Şimdi karnımız oldukça tok
Gelecekten kaygımız
Yoklukla zayıflıkla da derdimiz hiç yok.
Büyüdük adam olduk, toparlandık sandık
Sonra Dağıldık, "Adam olsaydınız" denilen
Bencil bir Söze sığındık, güçlendik sandık yıkıldık.
Şimdi o kardeşlerin kardeşlikleri de yok.
Şimdi her birimiz tekiz.
Birbiriyle konuşan bir tanemiz bile yok.
Elinde kazıkla fırsat kollayan eller canımız
Kendi kanımıza kader ortağımıza
Tahammülümüz hoş görümüz yok.
Beş bencil, beş egoist, beş nankör
Beş narsist, Beş artist, beş kindar
Beş dindar, beş vefasız, Beş duygusuz,
Beş tahammülsüz. Beş çok bilmiş cahiliz biz.
Pazardan topladıklarını yerken
Bir sobanın önünde titreyerek kurulan
O birlik beraberliğin, ailenin kardeşliğin
Değerini Unutmuş, geçmişine nankörlük eden,
Anasına babasına atasına toprağı zıkkım eden
Maddiyata dünya telaşına birliğini satan,
Maneviyatsız cibiliyetsiz tiniyetsizleriz biz.
Yaşamayı sadece kendisi için zanneden
Millete karşı onurlu gururlu varlıklı sevecen
Görünmek için, kardeşlerini hiçe sayan
Elleri yaşatırken kardeşini kardeşliğini öldüren
Yabancının kurşununu hazmeden,
Kardeşlerini hor gören, beş para etmeyen
Çil yavrusuyuz.
Kalleşiz hainiz hiçiz yitiğiz bitiğiz biz.
O zaman geleceğe yetişen
gerçeğe Yetişemeyen
Yedi kardeştik biz.
Şimdi ise sadece beş kalleşiz biz.
Beş kalleşiz biz.
LOKMAN KAYA
Kayıt Tarihi : 19.11.2021 04:55:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Zor hayat şartlarıyla yetim büyüyen yedi kardeşin öksüz kaldıktan sonra dağılışını yabancılaştıklarını anlatıyor.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!