Yazıyorca Şiiri - Ertan Hurmanlı

Susmanın kanat çırpan kuşlarını uçuruyoruz

Sonbahar sökülüyor ağaçların yakasından,

Biz seninle hangi mevsime sığınıp üşümeyeceğiz?

Ben ki ceplerimde eski sevinçleri bozduruyorum

Gülkurusu hüzünbazlık bulaşmış ellerine

Ellerine sinmiş, memleketimin eylül sabahları

Gözyaşamı" diyorum, kirpiklerinden süzülene

Seni şu dünyada "seviyorca" konuşmak varken,

Melekler şaşkın, şeytan keyifle cıgarasını yakıyor.

Çay bahçesinde unutulmuş iki çay bardağı gibi,

Soğuyor yüzümüz birbirine hiç değmeden

Saatler kuruluyor ayrılığın çeyrek geçesine

Kim bilet kesebilir ki iki kalbin ansızın göçüne?

Gitmek diyorum, ne ağır bir eylem kelimesi

Oysa kalmak, senin gözlerinde sessizce demir atmaktı.

Bir şiir kanıyor bileklerimde her Allah’ın gecesi

Seni yazmak, başlı başına ölüme meydan okumaktı

"Seviyorca" sustuk, ""özlüyorca" kanadık biz günlerce,

Seni şu dünyada "yaşıyorca" sevmek varken

"Özlemekçe" susuyoruz şimdi uzun uzun

Kirpiklerinde asılı kalan son eylül damlası gibi