Ben kaçmaya çabaladıkça sen tuttun ellerimden… Kaçamadım senden ve seni yazmaktan…
Mühürlü bir kapıydın önümde ve anahtar filmlerde olduğu gibi paspas altında hiç değildi…
Yazdım ve yazdıkça sen çoğaldın, ben küçüldüm sevgili…
Artık bir sabahın ayazıydı düşlerim… Sensizdi ve sensizlik boşluktu. Düştüm…
Öyle hırçın, öyle asil…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta