Bu garip dünyanın,gizemli görünen boşluğunda
Esrarlı perde arkasında,görünen güzel hoşluğunda
Kendimizden geçtiğimiz,bu yalan odanın loşluğunda
Bitmeyecek sandığımız,rüyadan uyanamadık yazık....
Farketmeyipte göremediğimiz hırsların tuzağında
Alışıp anlayamadığımız,her yenilen kazığında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta