Zamanın bir yerinde kaybolmuşum
Coşkun sular gibiydim durulmuşum
Kederler çekmiş içine boğulmuşum
Yenmiş beni duygular yorulmuşum
Yakmış beni sevdan kül olmuşum
Kapılmışım rüzgarlara biçare savrulmuşum
Bulutlar sarmış beni yağmur olmuşum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta