25 Temmuz 2011, Altındağ/Ankara
bir sabah uyandım, kelimeler dökülüyordu avuçlarımdan
parmaklarımın arasından süzülen incecik kum taneleri gibi
ne kadar sıksam avuçlarımı, o kadar çabuk akıp gidiyordu
oysa bir zamanlar sözcükler beni bulurdu, şimdi onlar bile
terk etmiş bu sessizliğin kıyısında bekleyen adamı
masamın üstünde bir bardak su, içinde donmuş zaman
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta