25 Temmuz 2011, Altındağ/Ankara
bir sabah uyandım, kelimeler dökülüyordu avuçlarımdan
parmaklarımın arasından süzülen incecik kum taneleri gibi
ne kadar sıksam avuçlarımı, o kadar çabuk akıp gidiyordu
oysa bir zamanlar sözcükler beni bulurdu, şimdi onlar bile
terk etmiş bu sessizliğin kıyısında bekleyen adamı
masamın üstünde bir bardak su, içinde donmuş zaman
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta