Yayla Ateşi Şiiri - Esma Özdemir

Esma Özdemir
222

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Yayla Ateşi

Yurtsuz-yuvasız kalmış
Kırık-dökük bedenim...
Yaşıyoruz
Bir acayip garabette!
Ölü müyüz, diri miyiz
Bilinmez!
Ne aranır, ne sorulur
Bilinse de, kime ne!

Yayla ateşinde bir duman olsam
Çöksem gurbet ellerin başına
Yıkılsa feleğin çarkı
Ne ölüm olsa, ne zulüm...
Yokluk olmasa!

Binsem, bir kuşun kanadına
Varsam, güneş doğarken
Anayurduma;
Nevruz toplasam, çiğdem toplasam
Menekşe koklasam...
Ve toprak koksam, yağmurdan sonra
Gökkuşağı olsam!

Kardelen olsam, açsam
Işıl ışıl karların arasında.
Çiğ olsam, çimen olsam
Sis olsam, buğu olsam
Koyun olsam, kuzulasam
Çoban olsam, kaval çalsam
Ağlasam...
Nergis olsam, sırma olsam
İlkbaharda açan
İlk papatya olsam!

Gül olsam, güldürsem
Sümbül olsam, maviş maviş
Yamaçlarda süzülsem.
Çeşme olsam, şırıldasam
Yaprak olsam, kıpırdasam
Dut olsam, dökülsem
Irmak olsam,
Büklüm büklüm bükülsem

Yol olsam, yoldaş olsam
Sır olsam, sırdaş olsam
Kar olsam, dolu olsam
Cümle hasret çekenlerle
Sılada kardeş olsam!

Çıksam, Dünek Dağı'nın
En yücesine;
Bulut olsam, rüzgâr olsam
Gezsem, bütün diyarları
İçine memleketimi koysam...
Ayrılık olmasa!
Öksüzlük, yetimlik
Gariplik hiç...

Ben sılada olsam
Sıla, bende..!

Tozanlı Çayı coştukça
Yeşilırmak çağlasa
Ben, yağsam yağmurun yerine
Yağmur, benim yerime ağlasa!

Esma Özdemir

İstanbul; 18.07.2018


Esma Özdemir
Kayıt Tarihi : 16.5.2019 21:27:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Hikayesi, Ayrılık Meramı, Hasret Dermanı; Memlekete gitmek! :)

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!