Yavuz Erdin Şiirleri - Şair Yavuz Erdin

Dinmez fırtınalar,kasırgalar var ruhumun dört bir yanında.
Rüzgarın uğultusu değil yüreğimin isyanı duyulur kulaklarımda.
Sanki acemi bir denizciyim,savrulur sevdamın yelkenlileri o limandan bu limana.
Tükenmiyor içimin feryadı,takvimin yaprakları ömrümden bir bir ayrılsada.
-----------------------------------------------------------------------------------
Hiçbir teselli derman olmaz bendeki kabuk bağlamaz yaralara.

Çok ama çok düşündüm bu iki ismin üstüne
Ne yaptıysamda başka bir anlam yükleyemedimde
Tek bir fikirde sabit kaldım çıkamadım o düşüncedende
Işte benden de böyle bir yorum geldi Turan ve Denizin Türküsüne

Turan ve Deniz iki güzel kardeştir bir bedenin içinde

Yaşanan sevdalarda üç ihtimalli bir oyundur aslında.
İçinde galibiyeti,mağlubiyeti ve beraberliği barındıran.
Sevda yolunda oyuna galibiyetle başlamışsan ne ala.
Üzmez seni aşka düşerek mağlup olmak sevdalına.
Neticede ucu beraberlikle bitecek bir oyunda.
Üç ihtimalin bu şekilde olması mutluluk katar dünyana.

Kafesteki bir kuşun
Kanadındaydı sana dair umutlarım
Özgürlüğüne kanat çırpsa
Uçup gidecekti herşey
Kafesinde kalsa
Ölecekti yükümü taşıyan

Gecenin dem'i çöktüğünde yüreğime.
Yalnızlığın hüznü çöker kara bir bulut gibi üstüme.
Işığım olurmusun? Ateşim? Közüm? Dünyama parıldayacak.
Olursan eğer senden gayrı hiçbirşeyde umrumda olmayacak.

Meçhulden bir ses fısıldasa kulaklarıma.

Unuttun mu beni gerçekten
Yoksa, unuttum deyip kendini mi kandırdın?
Hiç mi ama hiç mi acımadı için
Hiç mi üzülmedin bana GİT derken

Bir kere olsun sızlamadımı be vicdanın?

İnsan aynaya baktığında
Gördüğü suretten utanırmı
Utanabiliyormuş meğer
Ne zaman ki bir insan imkansızı sever
İşte o zaman başlar utanma dolu günler

En büyük kalp ağrım ömrümün son durağısın.
Nefes alışverişim sevdamın son noktasısın.
Diyebilmek isterdim içine bakarak gözlerinin.
Ama sen bana öyle uzak,öyle uzaksın.

Cismini bilmezken ismini kazıdım yüreğime.

Hüzün penceremden seyrederken yaşananları.
Yıkılan hayalleri, kaybolan umutları.
Nasıl bir kaderdir ki payıma düşen hep acı.
Bir ışık bekliyorum yarına dair.
Ararken uzak ufukları.

Tatsız hatıralardır dört bir yanımı saran.
Ondan sebep hiçbir yürek bana yanmaz,
Buza dönerler soğuğumdan.
Sanki şu hallere gelişimin,
Tek sorumlusu benmişim gibi.
Donuk halimden çekinirler,