Yavan Kaldı Şiiri - Hamza Mamaş

Akışına kaldı hayat.
Sensiz kaldı sevda.
İnada iman etti yürek.

Bir lahza düşünmemişim yokluğunu.
Özlemin öyle palas pandıras çıkageldi.
Nasıl bağlanmış bu kalp,
Nasıl sevmişim seni gönülden.
Çok şey var yapacak, lakin ne gelir elden...

Ne zamanın suçu var, ne mekanın, ne benim.
Elbet meyvesi olacak acı sebat etmenin.
Her şey denkleşecek bir mahkeme önünde.
Ha bu dünyada, ha kalsa ötekinde.

Ne verdin, ne aldın, keder miras bıraktın.
Kaç avuntuya şahitsin, kaç yara sardın.
Kısacık zamanda üstüme dünya elem bıraktın.
Kapattın ya kapıyı, kapalı kalsın.
Gün gelir açmaya çare ararsın.

Bıktırdın gayrı senden.
Heva heves kalmadı.
Söyle doğruyu, hangisi ne kadardı.
Hangi metre, hangi cetvel, hangisi boyut aldı.
Hangisi sana göre, hangisi yavan kaldı.

Sessiz çığlık çağındayım.
Taşa derim derdimi, senden medet beklemem.
Tek kapı kaldı Mevla, senden Eman istemem.
Uyandım senden korkmadan geleceğim.
Karanlığının üstüne yıldızlar ekeceğim.
Sen boğul b..da. Yüreğim geniş benim,
Vaha gibi bu kalpte seni büyüteceğim.