Yastık demir olur Şiiri - Murat Ülkü

Yastık demir olur, yatak ise kor,
Hastanın gecesi bitmek bilmez zor.
Şifa bekleyene her saat bir kor,
Mevlam yatalak kuluna acısın.

Toprak ağır gelir, dünya daralır,
Mizan kurulur da nefes daralır.
Mezarda ilk gece beniz sararır,
Mevlam kabirde bizi korusun.

Sofralar kurulur, bir pay düşmezse,
Ocakta tencere, aşsız pişmezse.
Garibe bir lokma nasip düşmezse,
Mevlam aç yatanı darda koymasın.

Akıl firar eyler, yürek yaralı,
Sevdiğin nerede, kimle sıralı?
Şüphe pençesinde ömür buralı,
Mevlam bekleyeni boşa yormasın.

Göz kapıda kalır, kulak seslerde,
Bin kuşku dolanır son nefeslerde.
Gönül hapis kalmış dar kafeslerde,
Mevlam merakta olanı korusun.

Duvarlar üstüne yürür de gelir,
Sessizlik insanın aklını çeler.
Gözden yaş yerine kanlı yaş gelir,
Mevlam uykusuz kuluna acısın.

Yürekte bir sızı, dilde bin soru,
Acep şimdi kimle, kiminle yolu?
Kıskançlık ateşi, o dipsiz kuyu,
Mevlam o ateşi bize vurmasın.

Umudun bittiği o ıssız anlar,
Derdi çekmeyene masal olanlar.
Şu karanlık gökte sönen yıldızlar,
Mevlam sabahı bizden saklamasın.

Kiminin ağrısı, kiminin karnı,
Kiminin mezarı, kiminin yar’ı...
Garip Murat der ki; dindir efkarı,
Mevlam bu dört geceden bizi korusun.