Her seni bekledim
Gözlerimi kapayıp o yerde
Bir tren istasyonunda
Ne şarkoğruna gittiğin o beldelerde
Sonunda bir gözyaşı bıraktın yanan ellerde
Ama herkesin gözyaşı yalandır o yerde
Kalpten ağlayan varmıdır o trende
Bir tohum ektim çiçek açtı
Bir tohum ektim diken saçtı
Umutlarım el ele verip uzaklaştı
Sen güven demişin geçtiğin yollarda
Ruhan rahatım sabahın ufuğunda
Uykular yetersiz kalıyor bu akşamda
Bir tren sesine hasret kaldıkça
Yürüdüğüm o özlem yollarından
Hep geçtiğim duyarsız çakıllardan
Yolumun üstüne düşen o raylardan
Senin trenin yeter o dumanlı dağlardan
Kalp yolu üzerinden geçen tren
Neler alıp götürdüğünü bilmeden
Taze umutlarım düşüncelerim hasretimden
Neler alıp götürdüğünü bir bilsen.
Ümit Arat 2
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 00:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!