Yasemin…
eksik ve kimsesiz çocukluğun peydah ettiği bir hayattı sadece…
ne ana eli değdi saçına,
ne de bir baba ocağı sıcaklığı vurdu yamaçlarına...
eksikti,
sessizdi,
yalnızdı,
kimsesizdi...
bugün ben doğdum,
o öldü,
bir yapboz parçası daha kayboldu ömrümün.
herkes incitti seni yaşarken çocuk,
toprak incitmesin...
Başakşehir 13.10.2026 - 11.15
Ziya TüfekçiKayıt Tarihi : 13.10.2026 16:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bu dünyadan kimseye ve hiç bir kötülüğe değmeden sessizce giden teyzemin kızına ithaf edilmiştir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!