Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Belki de birgün birileri onlara rastlar,
Kırık dökük mazinin hesabını sorar.
Sorar da öğrenir bu sevgide neler saklı,
Acaba rüzgar mı yoksa deniz mi haklı?
__Dalarım uçsuz bucaksız maviye
Rotasız yol alan yelkenli misali
Karışınca duygularım alaboraya
Düşünceler savrulur oraya buraya
Acemi bir tayfa gibi
Çıkış yolu ararım kendime
Umut karamsarlığa bırakır dümeni
Boğazımda düğümlenir hıçkırık
Gözyaşlarımla boğulurum ..
__Bir şiir'imden alıntı ve anımsattı şiir'iniz,Teşekkürler....Kaleminize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta