İşte bir yıldızsız akşam…
Aysa kovalamaca oynuyor, bulutlarla…
Bense mazimle…
Bir aklıma geliyor, bir gidiyor.
Hep yalnız, hep yalnız, hep yalnızım!
Şu zifiri karanlığın sessizliği bile…
Benden yalnız değildir!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta