Yaşamaya niyet Şiiri - Tarık Ağalar

Bir ayağı kırık sehpada yazdığım bu şiir.
Temelinde yamuk olan hayallerim gibi,
eğri büğrü oldu.
Hiç cennet bahçelerinde geçmedi hayatım.
Ne kazandıysam dişimle tırnağımla kazandım
Ne kaybettimse dişimle tırnağımla acı çektim.
Geriye dönüp; yanıt aramak adına,
Yaptığım bütün muhakemelerde,
Suçlu çıkan,koşulsuz güvenen kalbim oldu.
Hesapsız yaşamaya çalışırken,
Sürekli unutuyorum dünyanın işletme sistemini.
Kodlarında ve bütün iri boşluklarında,
İhaneti yücelten bu işletim sistemiyle,
Bütün çabamla ettiğim kavgayı hep kaybettim.
Arsız bir ümitle vazgeçmeyi düşünmedim hiç.
Her kaybettiğim kavgada seni düşünerek,
Senden güç alarak ayağa kalktım.
Yanlış anlaşılmalara neden olacak,
Sanki sevginle ayakta durdugumu düşündurecek,
Bu cümleyi gülümseyerek yazdım.
Çünkü hayatımın en büyük yanlış anlayışı sensin.
Nasıl anlatılır,
anlatırken canı nasıl yanar insanın;
Gözlerinde nasıl alevden sıcak yaşlar akar, bilemezsin.
Beni yenilmiş,
köşeye sinmiş,
ezilmiş,
Umudunu yitirmiş
Ve vazgeçmiş olarak görmek zevkinden mahrum etmek kadar güzel birşey yok.
Çetrefilli bir hayat yaşamak,
Hesap kitapla ömür tüketmek,
Her sevincini bir endişeye kurban etmek,
Şüpheler içinde kendini yiyip bitirmek,
Karşıdakine hata yükleyerek haklı çıkmak
Ve kalıplar içinde var olmayı sana bıraktım.
Ben şimdi dingin gövdemde,
İçimde büyüttüğüm umutlarımla,
Seni dahi affederek,
Özgürlüğü özüme yakıştırarak,
Keyfimin kahyası ile günümü gün ediyorum.