Yaşamak Şiiri - Kerime Özdemir

Bazen insanın ruhu değişik bir aleme giriyor gibi
Öyle.. aklına kötü kötü zamanlar geliyor
Sonra düzeliyor, ne mantıksız şeyler düşünmüş olduğuna şaşırıyor
Sonra yine bozuluyor, öyle oluyor
Şimdi yine geçti, çok gereksiz üzülmek olduğunu anladım
Hem de yanlış düşünmek gibi oluyor
Bu sebepten verdiğim rahatsızlıktan üzdüm herhalde
Tek bana değil, ona da oluyordur
Bazen üzüntü içinde olup acı şeyler aklına geliyordur
Belki de denk geliyoruzdur
Ben çaktırmadım, aklına gelmesin diye ama
Ben onu nasıl öyle üzdüm diye geçenlerde aklıma geldi
Sonra da belli etmedim
Sonra baktım ki onda bir acı var, o şeyler ruhunun etrafında imiş, denk gelmişiz
Artık üzmek istemiyorum
Bir de bilmediğim şeyleri de bu kötü günlerden sonra öğrendim
Ben onun yetim kaldığını da bilmiyordum
Başka bilmediklerim de varmış
Aklım bozulunca üzülünce, hiç sitemli moda geçmek istemiyorum, bir tane daha üzmek istemiyorum
Ama bir bozukluk oluyor bazen
Geçince üzüldüğüme üzülüyorum
Ben üzülünce de hemen üzülüyor
Üzmüş oluyorum
Dünyaya mutlu moddan bakmaya çalışıyorum
Bir müzik seçerken de yok diyorum, bu biraz hüzünlü gibi eğlencelisi olsun diyerek seçiyorum
Yaşamak böyle geçerken, aklıma ölmek de geliyor
İçim iyice sıkılıyor, gelecek ve bir anda gelirse ahirette iflas gibi gidersem diye
Tembel olduğum için geriliyorum
Bir ahireti, bir de onu düşünüyorum
Fakat bir plan kurup kitap okumak, Kur'an okumak, boş boş üzülmekle günlerimi geçirmeyi bırakmayı istiyorum
Bu şiir de bu kadar olsun