Yaşama yerim Şiiri - Musa Niyaz Erdem

YAŞAMA YERİM

Dünyada kaç ihtimal vardı da beni sevdin?
Milyonda bir miydi bu mucize,
Yoksa kaderin gözü mü kaydı bana?

Ne güzel duruyorsun gözlerimde.
Bakınca kendimi görüyorum;
Ayna gibi,
Beni seven en duru hâlimle.

“İnsanlara acı satıyorsun” diye kızıyorsun bana.
Biliyorum.
Ama seni anlatmıyorum ki.
Demiştim;
Sen benim en derin,
En gizli özlemsin.

“Bu kadar saklama” diyorsun ya—
Olur mu hiç sevgilim?
Seni dünya görse,
Kıskanır gözümle.

Kendini hiç benim gözümden görmedin;
O yüzden yerini bilmiyorsun.
Sen sadece kalbimde değilsin.
Ciğerlerimde, beynimde,
Tam yaşama yerimde duruyorsun.

Soluduğum nefes bile
Sana biraz uzak kalır.
Sen,
Ruhumun özünü bulacak o hâlisin.