Sene 1965, gecenin bir yarısı…
Gezin’de, kerpiç bir evin üst katı.
Duvar dibinde, orta yerinden çökmüş,
Yüzü yıpranmış kalın bir döşek…
Köy, yeni bir varoluşa tanık olmak üzere.
Ailenin yakınları heyecanlı bekleyişin keyfinde.
Fidan gelinin yorgun, ağır bedeni,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta