Sabah oldu yine... “GÜNEŞ’İN” ilk pırıltıları “DAĞ” yamaçlarına vurmaya başladı.
Yatağından doğruldu. Etrafına bakındı. Kendisine ait bir odası yoktu. Üç kız kardeş
bir odayı “PAYLAŞIYORDU”…. Karşılıklı iki ranza, biri her zaman boştu. “MİSAFİR”
geldiğinde “BAYRAM” ederdi ranzanın üst katı. Müzik setleri ve çalışma masaları
duruyordu.
Her gün olduğu gibi “BUGÜN DE” her taraf darmadağınıktı. Yatağından inerek
mutfak bölümüne geçti. Ve pencerenin önüne gelerek sabahın sessizliğini içine çekti.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta