Menfaatine dönen dünyanın; üzerinde yaşayan benlikler...
Mutluluğa ve sevgiye küsmüş, umudu terketmiş; çaresizliğe mahkum olmuş yalnız yürekler!
Sıradan bir yaşamın kısır döngü içerisinde, kaybolup gitmiş yaşam!
Zamanı teslim almışsa; tükenmiş ruh, ömrü bitirmeye çalışır...
Yorgun bedenlerin, karmakarışık düşünceleri ile çarpışırken, farklı kişilikler...
Değiştiremez hiçbirşey olanları!
Beni bu eylül öldürecek
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.
Devamını Oku
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Menfaatine dönen dünya mı
Yoksa biz karıncalar mı dünyada?
Evet ..Topyekün sevgi özürlüyüz..Ama neden?
Sakın menfaatine dönen dişlinin bir parçası olduğumuzdan olmasın..?
Ölmek en kolay yanı işin
Zor olan güzeldir derler,
Aslolan yaşamakta
Yaşayabilmekte dolu dizgin..
Tesbitlerinize katılıyor,önermelerinize katılamıyorum..Affola..
Güzel ama yazdıklarınız...
Tebrikler..
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta