Şehirlerin başladığı ve bittiği yerdeydi toprak. Toprakta karıncalar, kertenkeleler, börtü böcek ve ağaçlar. Toprakta ağaçlar, ağaçlarda dallar, dalların eteğinde ucunda bahar. Soğan madımak ve papatyalar.
Baharda bayram olunca tüm dağları vadileri yaylaları dorukları dereleri çağırıp getiriyor yaaaa, öylesine günlük güneşlikte buralar.Dağlar denizler ve yeşerip serpildiği yerde hayatı süsleyip donatarak..
Her taraf heryerden ÇIRILÇIĞLIK…
AŞK BHAR..
……..
YASADIKCA
……
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta