Ne vakitten anladım ne de geçen zamandan,
Ömrüme ömür biçildi 27 yıldan.
Yaşadığımı sandım fakat sanmakla kala kaldım,
Ben yalnızca yaşamaya çalışan zavallı bir insanım.
Gözlerim gibi geçmiş bedenim kendinden,
Esir alınmış ruhsuzun tekinden.
Geriye ne kaldı ki şu fani halimden?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta