Avazım çıktığı kadar sustum,
Konuşsam ne olacaktı ki?
Belki anlardı dilsizliğimden, ne söylememeye çalıştığımı...
Gök duydu, yer anladı, herkes bildi, O hissetmedi.
Cenazesini yeni kaldırdım umutlarımın,
Kırkını tutuyorum ardından, hiç ağlamadan...
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta