Bir çamur deryası oldu bu dünya
Battıkça batıyor insanlarımız.
Kâğıttan gemiye binenler tok ya!
Açlıktan inliyor yoksullarımız.
Kâh alıp kâh satır yoksul, düşünce,
Önünde şapkası ilmikten pençe,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta