Ben aynı baharın yağmuruyum
Aynı açıyor çiçeklerim
Aynı kokuyor yağdığımdan sonraki toprak
Aynı insanları ıslatıyorum yağarken
Aynı birikintilerde boğuluyorum damlayarak
Ben aynı denizin kumuyum
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




canımsın..teşekkur ederımm..
muhteşemmm!! sana da böylesi yakısır zaten:))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta