Yarım kaldı Şiiri - Ahmet Hüseyinoğlu

Yarıda kaldı her şey…

Yarım kaldı muhabbetler
Sahil kenarı banklarda yahut kahvelerde
Yarıda kaldı tartışmalar güpegündüz
Karanlığa çeviriken birileri aydınlığı

Yarım kaldı geceleri hayaller
Serseri bir mayın gibi engeller dolaşırken
Kör kurşun sesiyle bölündü rüyalar
Ömürden bir parça yarım kaldı failden

Yarım kaldı sarılmalar caddelerde
Sevenler buluştuğu vakit geldi bela
Yarıda bıraktı onca zamanlık hasreti
Yer bırakmadı kuşlara dallarda karaçalılar

Yarım kaldı okunan kitaplar ve dizeler
Satır başlarında son buldu meraklar
Düşünceler esir alırken bedeni baştan aşağı
Yarım kaldı daha yazılmamış hikayeler sayfada

Yarım kaldı sevgiler ki yollar bölündü demek
Bir anda ikisi birden yarılandı gün batımında
Bir daha sevilmedi doğrusu mazisi nasıl
Bir kere tam kalamadı zaten doğru olan…

Aşkları yarım kaldı gece garda bekleyenlerin
Yaprak gibi soldu onca yıllık hatır aniden
Baharlarını hazan etti kem gözler heyhat
Bari o yarım kalmasa ki sevgi de var olurdu

Düşmanlığı tam yaptılar hayatta ancak
Zindan ettiler ömürleri sığlara tümüyle
Nefret kustular dolu dolu ağızlarından
Ne varsa ters çevirdiler gök bile düştü yere

Sevgi saygı akıllara bile gelmez oldu artık
Çayla sohbetler geçirilmez oldu artık
Hevesler kaldı kursaklarda sorular akıllarda kaldı
Sadece yalnızlık kaldı ey şehir ara caddelerde

İstihale uğradık ki bu bir ihtilal oldu
Seksenler doksanlar aşağılık oldu artık
Ne desen bırak bu ayakları moduna girer herkes
Bir tane insanlık vasfından söz etsem ezilir gururu

Gözler bile ağlamaklı kaldı artık
Sanmam var mıdır benim gibi yaşı akamayan
Alın sizin olsun böyle serencam
Adamlık iki liralık sakız oldu buyur bak