Böyleydi Şiiri - Ahmet Hüseyinoğlu

Böyleydi

Böyleydi bizim yaşantımız
Her günü ayrı bir cephede savaşırken
Solmuş gül yapraklarında görürken ölümü
Yaşama bir dalla tutunurduk adeta
Bir pim ve bir tetiğe bağlıydı ruhumuz

Böyleydi bizim hevesimiz
Kursaklarda kalırdı daha başlamadan o an
Boğazımda kalan bir ekmekti her biri
Tükürüğüm tıkardı boğazımı boğulurdum
Bataklığa saplanıp batardım her zaman

Böyleydi bizim günlerimiz
Her günü farklı birer eser gibi
Bazen acıydı bazense rakı masası ücrada
Dalgalar vururdu saat başı çalar misali
Girdap gibi dönerdi başım geceleri

Böyleydi bizim bahçemiz
Asfaltlara komşu bitki mezarlığıydı
3-5 tane umudum gibi açan güller vardı
Solmadılar ama soldum ben o bahçede
Sulandığım sularda boğuldum

Böyleydi bizim insanlığımız
Vasıftır ki değişir beşer başına
Binbir türlüsüne birimle konuştum ömrümde
Vasıf ama bağışsız vakıf misal heyhat
Sabit kalamadım sürüklendim gittim ama tekneyim hala

Böyleydi bizim yalnızlığımız
Sabah tek başına uçan ihtiyar karga
Gökler dostundur bense karanlıkta körüm sabah
Köşedeki tek sigara izmaritiyim
Tek gazoz şişesiyim unutulmuş dolapta

Böyleydi…