öznesiz kalmış bir cümleyim
söylenmeye hazırlıklı,
kerpiç duvar misali dağılmaya meyilliyim
tenhasına duruyorum gecelerin,
geceler kör kuyu…
hep sana uçurum kalıyorum gittikçe
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




hatırladıkça hatırlıyorum...bir flim görüntüsü gibi ...yargı çemberi...farkında mıdır acaba???
..onlar somut yalnızlıklarında her salisede soyutlaşan bir taş heykel oldular....tyebrikler....sana yetişmek zor be kuzen...
kendimi karamsar bilirdim, bu siiri okuyana kadar.
olum yasamin sonu olsa da, yasamnin da hakki verilmeli...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta