Ben fakir fukara ne sap olmuşuz ne balta,
Kime yaranmışımki bu hayatta ,
El de bir ev de sen de bir ben de,
Canda versen cananda.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Güzeldi mani tarzında bilmece gibi, "e" harfi elde bir ev de de bir ben de bir sende de diye düşünüyorum. Başarı dileklerimle nicelerine diyorum. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta