Yaralı Şiiri - Mihrican Tunç

Bir kalp vardı sana adını veren,
Geceleri seni düşünmekten eriyen.
Ben seni sevmenin yükünü taşırken,
Sen hiç düşünmeden çekip giden.

Bir sözün yetti içimi dağıtmaya,
Bir sessizliğin ömrümü yakmaya.
Ben kırılan kalbin sesini dinlerken,
Sen rahat uyu hiçbir şey olmamış gibi yaşayan.

Ben yaralıyım, içimde kırık bir iz var,
Sen gülüp geçtin, bende kalan bir sızı var.
Geceler boyu kalbim seni arar,
Sen uyurken bile içim yaralı… yaralı…

Bir kalbi kırmak meğer ne kolaymış,
Sevdiğin insanın gözleri kararmış.
Ben bir ömür adını taşırken içimde,
Senin için her şey çoktan bitmiş, çoktan yarım kalmış.

Ben yaralıyım, içimde kırık bir iz var,
Sen gülüp geçtin, bende kalan bir sızı var.
Geceler boyu kalbim seni arar,
Sen uyurken bile içim yaralı… yaralı…

Bir gün anlarsın kırılan kalbin feryadını,
Sessizliğin içinde kaybolan o adımı.
Belki o zaman geç olur her şey için,
Çünkü ben çoktan gömdüm içimdeki yaralı kalbimi…