Yaralı Şiiri - Mehmet Küçük 3

Seni sevmek, sessiz bir vedayı her gün yeniden yaşamak gibi;
Hiç başlamamış bir hikâyenin
Bitmiş acısını taşımak içimde.
Senin için sıradan bir yüzüm ben,
Kalabalıkta kaybolan bir gölge…
Ama sen bilmezsin,
Ben her gece hayalimde sana
“Kal” deyip uyanınca yalnız kaldığımı.
Gülüşünü başkalarına bırakıp
Acını bile bana vermeden gittin;
İşte o gün anladım,
Bazı sevdalar insanın değil,
Yalnızlığının kaderi olur.