Ah ne vakit dağlanır, kör olasıca sara'm
Oluk oluk içime kanıyor yaralarım
Mutluluk ,neşe ,huzur, ezelden beri haram
Müebbete mahkumum, sınıyor yaralarım
Kaçtım ardım sıra bakmadan gündüz gece
Yağdı yağmur gibi ,üstüme hep zalimce
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta