Yaralarım Şiiri - Anıl Türkmen

Sebepsiz terkedişlerinde anlam aradım.
Ne ahmakmışım!
Yaralarımı her seferinde tekrar kanattım.

Yaralarımla besleniyor yokluğun.
Gözyaşımla büyüyor günden güne.
İçimde ki umutların ölmesini bekliyor baykuşların.
Meğer ne de soğukmuş kara kışların.

Direniyor göz kapaklarım uykularıma.
Ay'ın ışığına bile teslim oluyor rüyalarım.
Hangi mahremiyetin ortasında kayboldu da duygularım,
Açık seçik seni gösteriyor her yanım.

İyileşmeyecek yaralarım.
Tuz basacak her gelen.
Ve yeniden seni kanatacak yüreğimde,
Her giden.