Bir dalda; bir tomurcuk, bir çiçek gizli
Bu sırra erenler, ne mutludur Yarab.
Yetmiş bin yıl önceden, bir anada bir çocuk gizli
Bu sır sendendir, ne kadar uludur Yarab
Beyinler örümcek ağıyla örülü olunca
Nimetin sofraları dürülü olunca
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta