Yar gitti Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Y

Dallarım kurudu, gölgem daraldı,
İçimde bir yangın, dinmiyor artık;
Gönlüm gurbet elde bir garip kaldı,
Yarama bir merhem olmuyor artık.

Ne çeşmede su var ne bağda çiçek,
Gözüm yolda hâlâ, "Gelir" diyecek;
Tükense de ömrüm hep bekleyecek,
Kapımı bir gelen çalmıyor artık.

Yıldızlar dökülür gece koynuna,
Hasret çöreklenmiş ömrün boynuna;
Adını yazmışım gönül suyuna,
Sil desen de elim varmıyor artık.

Ne dünya avuttu ne geçen çağlar,
Sensiz gülüm kurur, sensiz de bağlar;
Bir senin ardından ağlıyor dağlar,
Türküler derdimi sarmıyor artık.

Bilirim kaderin hükmü ağırdır,
Sevenin yükünü seven kaldırır;
Aşk dediğin ateş, közü kızdırır,
Bu gönül sevdadan dönmüyor artık.