Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayır! Hayır, ağacın süsü bir yaprak
İlkbaharı bekleyelim, kışın sonunda
Hele yağsın hava, ısınsın toprak
Yine yeşerir yaprak, ağaç dalında.
Evet ağaçlar yapraklarıyla,
insanlar sevdalarıyla
kutlarım.
Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta